Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29149 K.2022/9043

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- İddianamede sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143/1. maddelerinin uygulanmasının talep edildiği ve kovuşturmada sanık hakkında TCK’nın 142/2-h, 143/1. maddeleri uyarınca yargılama yapıldığı nazara alınarak.

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/10/2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında 06.00 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 05.00’de sona erdiği, dosya içerisindeki 12/08/2015 tarihli CD inceleme ve kimlik tespit tutanağına göre, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun saat 05.47 ila 05.52 arasında gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi yerine 116/2-4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3- Dosya içerisindeki 12/08/2015 tarihli CD inceleme ve kimlik tespit tutanağına göre, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2015/38 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararının, sonradan sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay incelemesinden geçtiği ve kararın, suç tarihinden sonra 22/11/2018 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmediği ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahiyette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı hususu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,