Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29251 K.2022/10115

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Başka suçtan hükümlü olup son duruşmada hazır edilen sanığın, yüzüne karşı verilen 23.12.2015 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, süresinden sonra yapılan 08.02.2016 tarihli sanığın temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Türkçe bilmeyen sanığın beyanının alınması için görevlendirilen tercüman bilirkişiye ödenen 500,00 TL ücretin, CMK’nın 324/5. maddesine aykırı olarak sanığa yükletilmesine karar verilmesi,