Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29268 K.2022/8999

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Eylemin gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, suçun uzlaşma kapsamında kaldığına yönelik tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamından ve müşteki ile katılanın ifadelerinden, sanığın müşteki ...’ın cep telefonunu 07.01.2015 tarihinde saat 19:45 çaldığı, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin saat 16:44’te battığı, bu suretle suçun gece vakti işlendiği anlaşılmakla, kurulan hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E.,

2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarih ve 2014/553 E 2015/104 K sayılı ilamının kesinleşme tarihinin 27.02.2015 olduğu anlaşılmakla, inceleme konusu suç tarihinden sonra kesinleşen anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,