Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2931 K.2020/13643

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin beyanı ile kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ve tüm dosya içeriğine göre; müştekiye ait aracın bir kısım parçalarını çalan sanığın, devriye görevi yapan kolluk ekibi tarafından şüphe üzerine yakalandıktan sonra, suça konu eşyaları aldığı yeri söylemek suretiyle henüz yasal müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 14/01/2015 tarihli tutanak içeriğine göre; sanığın suça konu malzemeler ile saat 23:10 sıralarında yakalandığı, sanığın da savunmalarında eylemin saat 21:30- 22:00 sıralarında gerçekleştiğini beyan ettiği ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 18:08’de başladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,