Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29519 K.2020/13787

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 02/01/2020 tarihinde tebliğ edilen temyiz isteminin reddine yönelik ek kararı 08/01/2020 tarihinde süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla;

Başka suçtan hükümlü olup son duruşmada hazır edilen ve yüzüne karşı verilen 25/01/2019 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, sanığın 14/11/2019 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek ...1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.01.2020 tarih ve 2019/212 esas, 2019/336 karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 03/07/2012 günlü ilk hükümde hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27/01/2014 gün ve 2013/9016 Esas, 2012/547 Karar sayılı ilamıyla CMK’nın 231/5-14.maddelerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulması karşısında, her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte, bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bu defa verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,