Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29597 K.2021/9524

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen kararlar ile birlikte verilen danışmanlık tedbirlerine yönelik yapılan itiraz üzerine, temyize konu hükümlerin bölünmesi suretiyle itirazın reddine dair verilen ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 25.12.2015 tarihli 2015/841 D.İş. Nolu kararın hukuki değerden yoksun yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış; suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında ise TCK'nın 119/1-c maddesinin hükümlerde belirtilmemesi, yine suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında hırsızlık suçuna ilişkin uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-b yerine, TCK'nın 142/2-h olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 22.12.2015 gün ve 2020/707 E. - 2015/946 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlara yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 151, 31/2. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkumiyetin verildiği 11.11.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,