Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29765 K.2022/244

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 12.12.2013 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu ve öğrenme üzerine yapmış olduğu 17.01.2020 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu ve sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin 27.01.2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek ve sanık hakkında verilen 12.12.2013 tarihli kararın usule uygun olarak kesinleşmediği ve bu itibarla bu tarihten sonra yapılan tüm işlemlerin geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın ekip aracının tamponunda bulunan metal korumalığa tekme atarak kırarak zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 12.12.2013 günlü mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,