Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29774 K.2020/13191

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ......’in temyiz dilekçesinin kapsamına göre temyiz taleplerinin sadece kendi haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu, mahkemece 09/07/2014 tarihli ek karar ile, “Yasemin... hakkındaki yaralama suçundan 3000 TL adli para cezası, ... hakkındaki yaralama suçundan 3000 TL adli para cezası, ... hakkındaki hakaret suçundan 1740 TL adli para cezası,

... hakkındaki yaralama suçundan 2000 TL adli para cezası miktar itibariyle kesin olarak verildiğinden sanıkların temyiz taleplerinin reddine” karar verildiği ve bu kararın taraflara tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında; sadece sanık ... hakkında sanık ...’ya yönelik kasten yaralama ve katılan sanık ......’ya yönelik tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında, sanık ...’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,