Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29780 K.2020/15136

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın istinabe mahkemesinde 12/12/2012 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafii istemediğini beyan ettiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, önceki kovuşturma sırasında diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve .... hakkında mahkemenin talebi üzerine barodan atanan müdafii Av. ...’a 05/10/2015 tarihli kararın tebliğ edilmesi üzerine, müdafii tarafından karar temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanık ... hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı gözetilerek,

yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanığa tebliğinin gerektiği, ancak kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın ve Dairemizin iade kararının sanık ...’ya usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek,