Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29890 K.2020/12579

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 tarih, 2011/274-300, 06/12/2008 gün, 144-234, 23/09/1974 tarih, 224-408 ve 16/04/1973 gün, 213-345 Esas ve Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere ve 5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesinin “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, sanık ... tarafından verilen dilekçelerin eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde bulunduğu, temyiz dilekçesi ve eski hale getirme talepli istemin birlikte verilmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğu, bu nedenle mahkemenin 24/07/2020 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkemenin sanığın yokluğunda verilen 12/02/2015 tarihli kararı sanığın duruşmada beyan ettiği adresine usulüne uygun olarak 18/03/2015 tarihinde birlikte yaşadığı, resit ve mümeyyiz olduğuna ilşkin ibarenin bulunduğu eşi Ayten Mamuk imzasına tebliğ edildiği, UYAP verilerine göre, karar tarihi olan 12/02/2015 tarihinde ve gerekçeli kararın tebliğ tarihinde sanığın herhangi bir ceza infaz kurumunda bulunmadığı,