Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30011 K.2021/8105

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, mahkumiyet karar tarihi olan 21/05/2015 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk her ne kadar atılı hırsızlık suçunu cami bahçesindeki ibadete ayrılmış yer kapsamında olmayan şadırvanda işlemişse de; kişi ve zaman sınırlaması olmaksızın herkesin kimseden izin almadan faydalanmasına açık bir çeşme niteliğinde olduğunun kabulü gereken suça konu şadırvan musluklarının kamu yararına tahsis edilmiş eşyalardan olması sebebiyle eylemin TCK’nın 142/1-a maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 141. maddesinden uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,