Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30099 K.2021/6778

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya içeriğine ve müştekinin aşamalardaki beyanına göre, sanığın olay günü müştekinin iddia bayii olan işyerine geldiği, bir içecek ve çikolata alarak ona 100,00 TL para uzattığı müştekinin bu parayı alıp kasaya koyacağı sırada sanığın müştekiye bozuk parası olduğunu belirterek 100,00 TL'yi geri aldığı, daha sonra müştekiye 100,00 TL parayı 2 adet 50,00 TL şeklinde bozdurmak istediğini söylediği ancak müştekiye parayı vermediği, müştekinin 100,00 TL'lik banknotu almadan sanığa 2 adet 50,00 TL uzattığı, sanığın bu paraları aldığı,

daha sonra 2,50 TL tutarında ürün satın alarak ücretini ödediği ve işyerinden çıkarak uzaklaştığı, sanığın bu şekilde müştekiye sürekli para verip almak suretiyle hileli ve baskın davranışlarıyla müştekiyi yanılgıya düşürerek menfaat elde etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,