Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30227 K.2022/12887

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı, sanıkların dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli, 2016/573 D.İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık ...’in, müşteki...’nın eşini telefonla birkaç kez arayarak rahatsız ettiğini, eşinin bu durumu kendisi ile paylaşması üzerine müşteki...’yı arayarak durumu sorduğunu ve küfürleşme gerçekleştiğini, bunun üzerine buluşmak için sözleştiklerini, müşteki...’nın ise sanığın eşini yanlışlıkla aradığını beyan ettiği, suça konu olayların da akabinde meydana geldiği dikkate alındığında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak gerçekten müşteki...’nın sanığın eşini rahatsız edip etmediği arama kayıtlarında da araştırılarak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık ... ve kardeşi olan sanık ... hakkında uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,