Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30378 K.2020/13060

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanığın 23.10.2015 tarihinde yakalanarak alınan ifadesinde müdafii istemediğini belirttiği gibi, CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı halde, sanık hakkında kurulan hüküm Av. ... tarafından 03.12.2015 tarihinde ve süresinde temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanık hakkında verilen hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı, Dairemizin 18.02.2020 tarihli dosyanın eksiklik talebi yazısı üzerine sanığa 29.09.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen gerekçeli hükmü sanığın da temyiz etmediği anlaşılmakla; anılan müdafinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık her ne kadar 22/05/2015 tarihli ilk duruşmada “avukat talep etmediğini” beyan etmiş ise de, 07/07/2015 tarihli ikinci duruşmaya müdafi Av. ... ile birlikte katılmış ve birlikte beyanda bulunmuş olması nedeniyle, adı geçen avukatın hükmü temyize yetkisi olduğu belirlenerek yapılan incelemede,