Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30587 K.2020/14728

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 13.08.2010 havale tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle ....Asliye Ceza Mahkemesi nin 26.04.2012 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu, sanığın yokluğunda verilen kararın, yakalama kararı üzerine alınan 10.03.2008 tarihindeki savunması sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, ancak tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği,

bunun üzerine bu adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmaktadır. Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese Kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Sanığın mahkemeye savunması sırasında bildirdiği adresinde daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 13/08/2010 havale tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın gece vakti direksiyon kilidi ile kilitlenmiş sokak üzerinde park halinde bulunan motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden,

suç vasfında yanılgı sonucunda sanık hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurularak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın katılana yönelik işlediği ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarihli ve 2012/1247 Esas, 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinde düzenlenen "suçların gece vakti işlenmesi"nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımının dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren ...Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.06.1996 tarihli ve 301E – 430 K sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2004/526 E – 2004/38 K sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca sanığın adli sicil kaydnda yer alan ...

Asliye Ceza Mahkemesi’nin 20.06.1996 tarihli ve 301E – 430 K sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, ...