Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30693 K.2021/5194

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan dava açılmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik aleyhe olduğu,

suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden o yer Cumhuriyet savcısının ayrıca karara itiraz ettiği belirlenerek tebliğnamedeki suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan iade düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık ...’un temyiz isteminin de kendisi hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında hırsızlık suçundan uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay günü gündüz sanık ...’un suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte katılanın, etrafı bir metrelik duvarla çevrili bahçe içindeki oturduğu binanın giriş merdivenlerinin arkasına koyduğu suça konu fren kampanasını çaldıkları olayda, sanık ...’un eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi yerine yazılı şekilde 142/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Hırsızlık suçunun katılanın oturduğu binanın eklentisi içerisinde muhafaza altına alınan eşya hakkında işlenmesi karşısında, hırsızlık suçuyla birlikte ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...’ın konut dokunulmazlığını bozma suçundan da cezalandırılması yerine hırsızlık suçunun içinde eridiğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2012 gün ve 2011/659 Esas, 2012/336 Karar sayılı ilamındaki hükümlülüğe konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 58/6-7-8. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,