Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30746 K.2022/5029

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.20.2007gün ve 2006/124 E.- 2007/261 K. sayılı ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.20.2007gün ve 2006/124 E.- 2007/261 K. sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 26.12.2012 tarihinde kesinleşen 5 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2009 gün ve 2004/169 E. - 2009/73 K. sayılı ilamına konu 3 yıl 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.20.2007gün ve 2006/124 E.- 2007/261 K. sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 26.12.2012 tarihinde kesinleşen 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,