Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30773 K.2022/10836

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre alkollü ve yaralanmış halde acil servise gelen sanığın, agresif tavırlar gösterdiği, bağırdığı, kendisini tedavi etmek isteyen sağlık personeline karşı çıktığı, etrafa zarar verdiği sabit olmakla beraber; olay esnasında sağlık memuru olarak görev yapan tanık Seçkin Karahan’ın anlatımları ile sabit olduğu üzere, sanığın personele yönelik darp girişiminde bulunmadığı, kamu görevlilerinin yapmakta olduğu bir görevi engellemeye yönelik tehdit içerikli söz söylediğine ya da cebir uyguladığına dair beyan ya da delile de dosya kapsamı itibariyle rastlanmadığının anlaşılması karşısında;

sanığın taşkın hareketlerinin tıbbi tedaviye karşı koyma niteliğinde olup TCK. 265/1. maddesinde tanımı yapılan görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,