Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3121 K.2020/15315

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...’ın ikametinin bulunduğu apartmana girilerek evinden hırsızlık yapılmak istenirken teşebbüs aşamasında kalan olayda, sanık ... ve tanık ...’ın aşamalarda suça konu apartmana dilencilik yapmak için girdiklerini beyan ettikleri, tanık ...’in 31.05.2015 tarihli kolluk ifadesinde “ kapı dürbününden, kendi evinin kapı kilidinin ve müşteki ...’ın ikametinin kapı kilidinin, sanık ... ve ... tarafından kurcalanırken gördüğünü ” beyan ettiği, 31.05.2015 tarihli Olay Yakalama ve Teslim Tutanağı’na göre “sanık ... ile ...’ın suça konu apartmanın içinde, tanık ...’in ihbarı üzerine gelen kolluk tarafından yakalandıkları,

müşteki İsa’nın ikamet kapısının açık olduğu ve evinin içerisinin dağıtılmış olduğunun tespit edildiği”, müşteki ...’ın kollukta, “evden çıkarken kapıyı, kilitlemeden çekip kapatarak gittiğini, ancak olayın kendine bildirilmesi üzerine ikametine gittiği zaman daire kapısını açık vaziyette gördüğünü” ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 35, 116/1, 119/1-c maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu gözetilerek sanığın mahkumiyeti yerine, yeterli ve dosya içeriği ile uyumlu olmayan gerekçe ile sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi,