Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31310 K.2021/2890

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ihbar bildiriminden sonra istinabe mahkemesinde 06/03/2019 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, sanığa ihbardan önceki kovuşturmada barodan atanmış olan müdafii Av. ...’ün yüzüne karşı tefhim edilen 19/03/2019 tarihli karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı gözetilerek,

yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat sanık ...'e tebliğinin gerektiği, ancak kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın sanık ...'e usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek,