Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31370 K.2021/9085

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’nın, hakkında çıkartılan yakalama emrinin infazı ile 27/10/2015 tarihli duruşmada alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu ve savunmasını kendisinin yapacağını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

müdafiinin görevinin sona ermesi nedeniyle zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ve verilen bu hükümler zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de,

zorunlu müdafiinin temyize hak ve yetkisi olmadığından hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine tebliğ edilmesi gerektiği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması,

ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, suça sürüklenen çocuğun sorgusunda bildirdiği aynı zamanda ... adresi olan bilinen en son adresine doğrudan ... şerhi düşülerek Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın adı geçen suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek,