Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31378 K.2021/1162

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.02.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 02.03.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun müştekinin ikametinin önünde park ettiği aracının kapısını tornavida ile zorlayarak açması ve kapı kilidini bozması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/3. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu bu suç için 5237 sayılı TCK’nın 151 ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, sanığın savunmasının alındığı 10.08.2009 tarihi ile mahkumiyet karar tarihi olan 29.06.2016 arasında geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı ile dairemizin uyum gösteren kararları da nazara alındığında; sanığın müştekinin aracından takdiri kıymeti 30,00 TL olan oto teybi çalması biçimindeki eyleminde; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Suça sürüklenen çocuk hakkında 20/01/2010 tarihli ilam ile hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b,143,31/3,62 maddeleri uyarınca cezanın belirlendiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, daha sonra suça sürüklenen çocuğun deneme süresinde yeniden suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği halde mahkemeye açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması dışında bir imkân tanınmadığı gözetilmeden, bu kez hükmün değiştirilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 31/3. maddesinin aynı Kanun'un 168/1. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması,