Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31387 K.2022/10962

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Olayın gelişimi ve tüm dosya kapsamına göre, hangi taraftan kaynaklanan ilk haksız hareketle kavganın başladığının açıkça anlaşılamamış olması karşısında, her iki katılan sanık lehine kasten yaralama ve katılan sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Katılan sanık ...’nın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/266 Esas, 2009/273 Karar sayılı ilamında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,