KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/31477 E., 2021/21592 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Muhafaza görevini kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanığın savunmasında, mahcuzlar kendisine teslim edildikten sonra kiracı olarak bulunduğu iş yerinden ayrılmak zorunda kaldığını, eşyaların halen yeni adresinde eksiksiz olarak bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, savunmasının doğruluğu araştırılıp, mahcuzlar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, eşyaların suç tarihinde mevcut olup olmadığı tespit edildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kabule göre de;
24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile düzenlenen 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesindeki "Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle 5271 sayılı CMK'na eklenen geçici 5/1-d maddesi ile "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de; hükümden sonra,
19/08/2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin bilahare 16.03.2021 tarihli ve 31425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı iptal kararı ile de yukarıda anılan geçici madde 5/1-d'de yer alan " hükme bağlanmış " ibaresi aynı bentte yer alan,
"basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/31477, K. 2021/21592, 16 Aralık 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama