KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/31615 E., 2021/3650 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’un temyiz isteminin kararın hukuka ve yasalara aykırı olduğuna ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, tanığın beyanına göre sanığın suç saatinde kahvehanede çalışmakta olduğunun, cep telefonunun suç saatine olay yerinde sinyal vermediğinin, diğer sanık ...'in beyanına dayalı mahkumiyet kararı verilemeyeceğine, zararı karşılamak için süre verilmediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığına, beraati gerektiğine ilişkin olduğu,
sanık ...’ın temyiz isteminin ise yeterli delil olmadığına, montun polis tarafından zorla giydirildiğine, müştekiye ulaşamadığından zararı gidermediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/31615, K. 2021/3650, 24 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama