Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31858 K.2021/2833

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanığın SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı verilen 29/02/2016 tarihli hükümde, kanun yoluna başvuru süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi karşısında, 16.03.2016 tarihinde kendisine tebliğ edilen hükme yönelik sanığın 17/03/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,