Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31979 K.2022/10659

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 18.12.2018 tarihli ve 2017/2773 E., 2018/15731 K. sayılı kararında sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan Şişli 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 2008/1519 E., 2010/376 K. sayılı kararına konu 1 yıl 1 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden daha hafif ceza içeren Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1217 E., 2011/90 K. sayılı 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması suretiyle hüküm kurulmasının bozma sebebi yapıldığı ve bozma sonrası kurulacak hükümlerde tekerrür uygulaması yönünden CMUK’nin 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiğinin belirtilmesine karşın,

yerel mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda sanık hakkında Şişli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2008/1519 E., 2010/376 K. sayılı kararına konu 1 yıl 1 gün hapis cezasının kazanılmış hak gözetilmeyerek tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında uygulanan tekerrüre ilişkin hükümlerin sonuna gelmek üzere “ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,