Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32028 K.2021/1299

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik kasten yaralama, müşteki ...’a yönelik kasten yaralama, konut dokunulmazlığını bozma, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 2 ay 27 gün hapis cezası yerine 2 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında müşteki ...’a yönelik taksirle yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında daha önce 29.12.2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, deneme süresi içerisinde yeniden kasten bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkında ilk kararda taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince yarı oranda artırım yapılması gerekirken 1 kat artırım yapılarak 4 ay 15 gün hapis cezası yerine 6 ay olarak fazla ceza tayin edildiği ve devamında 5237 sayılı TCK'nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 22 gün yerine 5 ay olarak fazla ceza tayin edildiği,

hüküm açıklanırken TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince yarı oranda artırım yapılması ve TCK'nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 22 gün ceza tayin edilmesi doğru olmakla birlikte, açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince aynen açıklanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği halde farklı hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;