Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32169 K.2022/12024

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında oluşa uygun olan uygulama maddeleri ve mahkemenin takdirine göre belirlenen 2 yıl 11 ay hapis cezasının miktarı itibariyle TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen ertelemeye konu olamayacağı halde, sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay(Kapatılan) 17. Ceza Dairesi’nin 09/01/2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 30/12/2014 tarihli kararda sanık hakkında TCK'nın 141/1 ve 143. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 9 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK'nın 142/1-b, 143 ve 62. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının 1 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine, verilen cezanın da 1 yıl 9 ay hapis cezasına indirilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,