Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32182 K.2021/5965

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Araç arama tutanağı ve dosya kapsamına göre; ...'ın kullanımında olan aracın düz kontak yapılarak çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-...'ın 03.11.2012 tarihli kolluk beyanına göre; olay günü saat 20.00 de park ettiği aracın bulunduğu yere aynı gün saat 22.00 de geldiğinde çalındığını farkettiğini beyan ettiğinin ve UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 17.47 'de başladığının bu suretle de eylemin gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-17.11.2012 tarihli kolluk tutanağına göre, tespit edilen sanığın refakate alınması suretiyle çalınan aracın yer gösterilerek, ormanlık alanın içerisinde hasarlı şekilde bulunarak müştekiye yapılan teslimi ile kısmi iade sağlandığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca müştekiden, sanık hakkında soruşturma aşamasında sağladığı kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı sorularak sonucuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- 02.11.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 17.11.2012 olarak gösterilmesi,