Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32211 K.2021/4287

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık lehine kabul olunarak, uygulamanın 765 sayılı TCK'nın hükümlerine göre yapılmasına karşın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına da hükmolunarak, karma uygulama yapılmak suretiyle hükümlerde karışıklığa neden olunması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/02/2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı üzere; önceki kesinleşmiş hükümden sonra yürürlüğe giren yasalarda hükümlü lehine bir düzenleme olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılamasındaki giderlerin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ve uyarlama yargılama giderlerinin hükümlüye yükletilmesine ilişkin kısımlarının çıkartılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.