Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32237 K.2022/10304

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianame ile eylemin hırsızlık suçu olarak nitelendirilerek dava açıldığı durumlarda, iddianame içeriğine göre sanığın eyleminin “hırsızlık” suçunu oluşturmaması, ancak “Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçu olarak değerlendirilebileceği hallerde ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan dolayı hüküm kurulması gerektiği gözetildiğinde, ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulması olanaklı görüldüğünden ve hırsızlık suçunun yanında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan da dava açılması, bu suçun suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna dönüşmesinin mümkün olmamasından dolayı tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Çalınan cep telefonunun gündüz vakti açık olan iş yerinden alındığı belirlenmekle;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2014 Tarih ve 2013/13-203 Esas 2014/308 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, sanığın suça konu cep telefonunu suçun ertesi günü kullanması, ismini, açık kimlik ve adresini vermediği bir arkadaşından satın aldığını söyleyerek hayatın olağan akışına aykırı savunmalarda bulunması, satın aldığına dair bir belge de sunamaması ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilmesi,