Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32286 K.2022/9403

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2)Sanığın camiden 2 çift ayakkabı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, iki mağdur olmasına rağmen iddianamede tek hırsızlık suçundan dava açıldığı, ancak sanığın camiden çaldığı ayakkabıların farklı kişilere ait olduğunu bilebilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemenin ek savunma ile 2 suçtan hüküm kurması gerektiği gözetilmeden, hırsızlık suçundan bir kez cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3) 21/03/2014 tarihli kolluk tutanağına göre, Dergah Camisinin ayakkabılığından iki çift ayakkabının çalındığı olayda, camide ayakkabı hırsızlığı olaylarının artması sonucu caminin çevresinde önlem alan polisler tarafından sanığın, olayın gerçekleştiği caminin çıkışında elinde siyah bir poşetle görülmesi üzerine ivedilikle yanına gidilerek kesintisiz takip sonucunda elindeki poşetin içindeki suç eşyaları olan ayakkabılar ile yakalanması karşısında, somut olayda sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle uygulanma koşullarının oluştuğu halde, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi gereğince indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4) Mağdurların soruşturma aşamasında alınan beyanlarına göre mağdur ...'e ait çalınan bir çift ayakkabının değerinin 60 TL ve mağdur ...'e ait çalınan bir çift ayakkabının değerinin 70 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,