Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32353 K.2021/14674

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 24/08/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan, sanık hakkında TCK’nın 119/1-c. maddesi kabul edildiği ve uygulandığı halde uygulama maddesinin hükümde gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/95 Esas sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,