Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32392 K.2021/6399

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hükümlünün 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 143, 62 ve 58. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine dair kurulan 06.04.2018 tarihli ve 2017/503 Esas sayılı ilamın hükümlü tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair 29.06.2018 tarihli ve 2018/1515 Esas, 2018/1511 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin olarak verilmesinin ardından hükümlü tarafından sunulan 02.01.2020 günlü dilekçeyle “sonradan yürürlüğü giren 7188 sayılı Kanun uyarınca infazın durdurulmasına karar verilerek dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesinin” talep edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 26/10/2020 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığı ve kararın kesin

nitelikte olduğundan CMK’nın 296/1. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek kararın hükümlü tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;