Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32541 K.2021/5850

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCKnin 86/2 ve 151/1. maddelerinde tanımlanan kasten yaralama ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık kesintili zamanaşımının, 27/07/2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,