Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32711 K.2021/7531

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 35/1, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2014 tarihli ve 2012/514 Esas, 2014/34 sayılı kararının itiraz edilmeden 04/02/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 01/03/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine,

açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/1, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2014/605 Esas, 2015/257 sayılı kararın aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/10/2020 gün ve 13455-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2020 gün ve 2020/96392 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 35/1, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2014 tarihli ve 2012/514 Esas, 2014/34 sayılı kararının itiraz edilmeden 17/10/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 01/03/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine,

açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/1, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2014/605 Esas, 2015/257 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki hüküm gereğince, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2014 tarihli ve 2012/514 esas, 2014/34 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde sanığın kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle mahkemesince,

değiştirilmeden aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının akabinde hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesinde,

2-Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50/3. maddesinde yer alan “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki düzenleme uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1-5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki hüküm gereğince, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2014 tarihli ve 2012/514 Esas, 2014/34 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde suça sürüklenen çocuğun kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle mahkemesince,

değiştirilmeden aynen açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının akabinde hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi,

2-Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan,“Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki hüküm uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden (YALOVA) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 09.04.2015 tarihli ve 2014/605 Esas, 2015/257 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;