Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32776 K.2021/2889

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte, ihbar bildiriminden sonra istinabe mahkemesinde 18/09/2015 tarihli duruşmada alınan ifadesinde, 18 yaşını doldurmuş bulunan suça sürüklenen çocuğun savunması esnasında müdafii talep etmediğini beyan etmesi ve savunmasının müdafii bulunmaksızın alınmış olması karşısında; ihbar bildiriminden önceki kovuşturmada atanan müdafii Av. ...'nın yüzüne karşı tefhim edilen 14/04/2016 tarihli karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan Av. ...’nın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi hakkında yapılan incelemede

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26/11/2013 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 06/09/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 165/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27/07/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,