Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32981 K.2021/8499

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin 03.02.2015 tarihli temyiz isteminin sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ve katılan sanıklar Şahinde ve Nazım hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu, mağdur ... hakkında kurulan düşme kararına yönelik herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında müştekiler... ve ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı, sanıklar... ve ... müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.06.2015 tarihli, 2015/568 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında müşteki ...'na yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme, müşteki ...'a yönelik yaralama ve müşteki ...'na yönelik olarak hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Kolluk aşamasında beyanları alınan ancak kovuşturmada ayrıca dinlenilmeyen ve olayın tek görgü tanığı olan ...'ın, sanığın "pezevenk, kavat" şeklinde hakaret ettiğini ve ... ile...'a baston ile vurduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

kovuşturma aşamasında beyanları alınmayan olayın tek görgü tanığı ...'ın tanık sıfatıyla dinlenilerek çelişkilerin giderilmesi suretiyle hangi delillere üstünlük tanındığı tereddüte mahal bırakmadan belirlendikten sonra ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenip sonucuna göre sanık hakkında mala zarar verme ve yaralama suçlarından sanık lehine 5237 sayılı TCK.nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediği ve tanığın beyanlarına göre kolluk beyanında geçtiği hali ile sanığın "pezevenk,

kavat" kelimelerini kime hitaben söylediğinin açıklığa kavuşturulmasından sonra sanığın mağdur ...'e yönelik hakaret suçuna ilişkin hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,