Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3310 K.2020/7400

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası yapılan 12/07/2016 tarihinde alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurmuş olması ve müdafii talep etmediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de,

anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı ve 20/03/2019 tarihli kararımız sonrasında 02/08/2019 günü usulüne uygun tebliğ edilen hükmü suça sürüklenen çocuğun da temyiz etmediği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’nın nüfus kaydına göre 29/08/1999 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle 12/07/2016, 10/08/2016, 25/10/2016 tarihli duruşmanın kapalı yerine açık yapılması ve 22/11/2016 tarihli hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay yeri inceleme raporu ile müşteki beyanına göre; çevresinde tel örgü ile beraber duvar olan binanın giriş kapısı ön kısmında, avlu içerisinde bulunan motosikletin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin suç tarihi itibariyle TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereği hüküm kurulması,