Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3311 K.2020/13387

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan, TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,