Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33210 K.2022/8529

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, sanığın SEGBİS ile yüzüne karşı verilen hükümde, “Kanun yoluna başvuru süresinin, kararın sanığa tebliğinden (Sanık kararın tebliğini istediğinden) itibaren 7 günlük süre içerisinde” olacağının belirtilmesi karşısında, sanığın 08/05/2015 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı 11/05/2015 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/07/2009 tarihli, 2008/598 E., 2009/731 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu nazara alınarak, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,