Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33226 K.2022/2165

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında temyiz kapsamı dışında kalan mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, sanığın yargılama sürecindeki davranışları takdiri indirim sebebi sayılarak 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapıldığı, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde ise sanığın suçunu inkarı sebebiyle hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklinde hüküm kurularak TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,