Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33305 K.2021/7021

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece 12.04.2012 tarihli karar ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve kararın 03.05.2012 tarihinde kesinleştiği.

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, sanığın denetim süresi içinde 07.02.2013 günü işlediği hırsızlık suçundan dolayı Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 tarihli ve 2013/79E., 2014/76 K. sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmü nedeniyle açıklanması geri bırakılan hüküm yönünden mahkemesine ihbarda bulunulması üzerine, mahkemece duruşma açılarak hüküm açıklanmış ise de;

ihbara konu TCK'nın 141/1., 143/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının, CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olmamasına rağmen Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2017 tarihli ek kararı ile tüm sonuçlarıyla birlikte düşürülmesine karar verildiği ve ek kararın istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla;

sanık hakkındaki hükmün açıklanması için 24.04.2014 tarihli yazı ile ihbarda bulunan İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2013/274 E., 2014/25 K. sayılı ilamına konu 26.04.2013 tarihinde işlenmiş olan hırsızlık suçu nedeniyle hükmün açıklanması koşulları oluştuğundan, hükmün açıklanmasını gerektirmeyen karar nedeniyle hükmün açıklanmış olması sonuca etkili görülmeyerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 62. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,