Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33436 K.2021/3217

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkumiyete esas alınan kamera görüntülerinin 16.07.2015 tarihinde saat 23.07 de sanık tarafından çevrildikten sonra atılı suçun işlendiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/1. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Sakarya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2007 tarih, 2006/147 Esas – 2007/204 Karar sayılı ilamındaki hükümlülüğe konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, aynı Yasa'nın 58/6-7-8. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği; ancak, adli sicil kaydında yazılı olan Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 gün ve 2011/339 Esas - 2012/396 Karar sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,