Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33457 K.2022/10657

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana yönelik tehdit, hakaret ve mala zarar verme eylemlerini uzlaşma kapsamında bulunmayan TCK'nın 86/2-3-e maddesinde düzenlenen kasten yaralama eylemi ile birlikte gerçekleşmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın suçlamayı kabul etmemesi karşısında, olayın tek tanığı olan ve soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ...’ün duruşmaya çağrılıp tanık sıfatıyla beyanı alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile 5271 sayılı CMK’nın 210. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın tehdit suçunu işlerken suça konu satırın elinde olup olmadığı hususu tanık ...’den ve katılandan açıkça sorularak sanığın eyleminin TCK’nın 106/2-a maddesindeki silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,