Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/33474 K.2022/12430

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçu ile ilgili olarak verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar hakkında yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıklar ... ve ... müdafii, katılan sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçu ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ... müdafii ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından verilen beraat kararları ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat kararlarının yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4-Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin yapılan incelemesinde;

Sanık müdafiinin sanık hakkında verilen hükümleri yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre katılanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,