Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3389 K.2020/14662

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Katılanın park halindeki minibüsünden suça konu ayakkabıların çalındığı olayda, sanığın açık olan minibüs camından eylemi gerçekleştirdiğini beyan ettiğinin, katılanın ise aracını park ederken kilitleyip kilitlemediğine ve camlarının açık olup olmadığına ilişkin bir beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında; katılan duruşmaya çağrılarak suçun işlendiği minibüsü kilitleyip kilitlemediği, minibüsün camlarının açık olup olmadığı sorulup sonucuna göre sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu mu, 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu mu oluşturacağı tartışılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanığın, 01.12.2015 tarihli karar duruşmasındaki lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi uyarınca tayin olunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,