Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3403 K.2020/14665

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, kendisini Fırat olara tanıtarak katılanın işlettiği Zeyra Kuaför isimli iş yerine iş başvurusunda bulunduğu, işe başladığı ilk gün olan olay günü, sabah saatlerinde geri geleceğini söyleyerek iş yerinden ayrıldığı ve geri dönmediği, bu sırada katılanın iş yerinde şarjda olan telefonunun çalındığını farkettiği olayda, olay saatine kadar iş yerine sanık ve katılandan başka kimsenin girmemiş olması,

iş yerinden elde edilen parmak izi ile sanığın gerçek kimliğinin tespit edilebilmiş olması ve müştekinin de sanığı teşhis etmiş olması karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesinde iştirak edilmemiş.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.