KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/3485 E., 2020/15612 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ...
Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/304 Esas – 2010/1436 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde yazılı ''güveni kötüye kullanma'' suçundan verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak,
yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 292/1. maddesi uyarınca verilmiş hapisten çevrilen 3000 TL adli para cezasını içeren Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1377 E. 2013/252 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması zorunluluğu,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/3485, K. 2020/15612, 16 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama